Кожны працэс працуе з пэўным прыярытэтам, які называецца добры ўзровень. Працэс з высокім прыярытэтам атрымае больш часу ў працэсары, чым у тых, хто мае больш нізкія прыярытэты, а значыць, працуе хутчэй. Змена добрага ўзроўню мае сэнс толькі для працэсаў, якія патрабуюць працэсарных працэсаў, бо большасць праграм амаль увесь свой час праводзіць на чаканне чагосьці (напрыклад, уводу карыстальніка) і, такім чынам, не прынясе карысці і не пацерпіць, калі іх прыярытэты зменіцца.